Dikke billen!

We zijn op vakantie in Frankrijk en Bart en ik hebben het lumineuze idee om met het hele gezin naar de supermarkt te gaan. Als we eindelijk de auto hebben geparkeerd, zo een Ford Raptor neemt namelijk wat meer ruimte in dan de gemiddelde Franse Peugeot, stappen we de Leclerc binnen. Een norse bewaker bekijkt onze optocht met argusogen maar besluit al snel de andere kant op te kijken. Ondertussen hebben Kit en Dex ieder een eigen kinderboodschappenwagentje en Bink rent de winkel al in want die ziet  iets wat op een Pokémon lijkt.

Als ik achterom kijk zie ik Bart diep zuchten en een lichte paniek in zijn ogen. Het is druk in de supermarkt en Kit en Dex lijken er niets van aan te trekken. Ze schieten met hun karretjes door de gangpaden en proberen er van alles in te leggen.
“Als jij nou de boodschappen ga doen, dan probeer ik deze twee bezig te houden”, zeg ik.
Dat blijkt een goed idee en zo gaan we ieder onze weg.

dikke billen

Dex denkt een cowboyhoed te passen

Ik ben Kit al kwijt maar gelukkig blijft Dex bij mij in de buurt. Als ik haar uiteindelijk bij het vlees vind zie ik al wat mensen naar mij kijken. Kit moet lachen en slaat ondertussen een mevrouw die bij het vlees staat te kijken vol op haar kont.
“Dikke billen!” zegt ze.

Het is een gewoonte van Kit die nog wel eens voor wat onhandige momenten zorgt. Het is ongeveer een jaar geleden begonnen, maar toen zei ze er zelf nog niets bij. Als mensen dan wat geschrokken achterom keken, zeiden wij vaak ”tikkie, jij bent hem”, en dan werd er wel om gelachen. De opmerking van Kit over dikke billen is wat lastiger te nuanceren, ze heeft namelijk soms wel eens gelijk.

Hier in Frankrijk blijkt het grapje helemaal niet over te komen en hebben we maar weinig lachers op de hand. Ik zie een mevrouw haar volwassen dochter vastpakken en wat omdraaien, ze kijken mij allebei vol medelijden aan. Ik heb de neiging om mijn tong uit te steken, maar houd me in. Kit rent ondertussen verder en weet binnen korte tijd zoveel slachtoffers te maken dat ik er de slappe lach van krijg.

Als we een kwartier later alle boodschappen hebben afgerekend en ingepakt lopen we weer langs de bewaker. Kit houdt mijn hand vast en ik probeer haar al wat naar mij toe te trekken. Dit gaat niet omdat Bink aan mijn andere kant loopt. Kit strekt haar arm uit en wil vol in het kruis van de bewaker slaan. Ik trek haar nog net op tijd weg en ze raakt daardoor alleen zijn bovenbeen.
“Dikke piemelscheet!” hoor ik haar nog zeggen.
Ik lach vriendelijk naar de bewaker en we gaan snel naar buiten. Volgende keer toch maar alleen naar de supermarkt?

 

Doe niet normaal, iedereen is gek genoeg!

upsidedownToen Kit was geboren kreeg ik direct de videoclip van Blind Melon, No Rain in mijn hoofd: Zie hier de clip…. . In de clip staat een ietwat gezet meisje op een podium een tapvoorstelling te geven. Ze is verkleed in een bijenpakje en probeert in de rest van de clip aansluiting te vinden met andere mensen. Het lukt niet helemaal en ze wordt vooral vreemd aangekeken, hoe hard ze ook probeert. En zo zag ik Kit toen ook voor me, in haar bijenpakje. En ik vond het zo zielig voor haar….

Lees verder

Multiple choice

En wat vind jij dan van de NIPT-test?kit_school
Tsja, daar zit je dan bij de regionale radio en probeer je een goed antwoord te formuleren. Maar wat vind ik er nou eigenlijk echt van? Ik ben er al een paar weken over aan het denken maar kan hier geen objectief antwoord op geven. Natuurlijk is alles wat te maken heeft met vrije keuze beter. Als er iets is waar ik niet tegen kan, is als iemand anders iets voor jou bepaalt.

Maar om welke keuze gaat het eigenlijk? Willen weten of er iets met je kindje aan de hand is, of een keuze of je je kindje houdt of niet. Want het lijkt heel vaak om het laatste te gaan. En dat vind ik heel lastig en wie ben ik om dit voor iemand te bepalen. Lees verder

Jongleren..

‘Is het nou heel anders, een kindje met Down?’ lieveheersbeestje

Die vraag krijg ik wel vaker en ik vind het nog wel eens lastig antwoorden. Want elk kind is hoe dan ook anders. En Kit is natuurlijk nog maar vier, dus veel ervaring heb ik niet. Een groot verschil is dingen leren zoals lopen, (netjes) eten, tanden poetsen, enz. Ging bij Bink en nu bij Dex veel vanzelf, bij Kit moet je veel aansporen en herhalen (en herhalen.. en herhalen). Een ander groot verschil vind ik een bepaalde rust die kinderen na hun tweede jaar krijgen. Iedereen kent de ouders die op een verjaardag achter hun dreumes aan rennen. Zweet staat op hun voorhoofd en een lichte paniek in hun ogen. Het kind rent blij langs hete koffie en neemt in het voorbijgaan een bak chips mee die op de grond valt en gaat met zijn oog net langs die scherpe punt van een kind-onvriendelijke tafel. Dit gaat na een paar maanden over en op de verjaardag daarna zie je de ouders rustig staan kletsen. Af en toe een blik op hun kind is genoeg om controle te houden.

Lees verder

Een gat…

‘En ben je dan niet in een gat gevallen, nu je boek af is?’ keep_calm_morgen
‘Nee joh, ben nog zo druk met alles….’

Ondertussen kijk ik voor de 30ste keer op mijn telefoon en vernieuw mijn Facebook door de tijdlijn even naar beneden te trekken. Heb ik nou echt al een uur geen berichtje gehad? Dat is wel heel lang. Ik irriteer me aan mezelf dat ik steeds op mijn telefoon kijk. Maar de laatste weken heb ik zoveel berichtjes gekregen dat ik er ondertussen aan gewend ben geraakt en er ook bijna de hele tijd mee bezig ben.

Lees verder